“Bodaj widzieć
padając w ataku,
Polskę wolną
i czystą
jak łza”

Wczesna młodość

Do pokolenia ludzi ukształtowanych w atmosferze afirmacji niepodległości i dumy z własnego państwa należała Danuta Siedzikówna, córka Wacława i Eugenii z Tymińskich. Urodziła się 3 września 1928 r. we wsi Guszczewina w powiecie bielskim na Podlasiu. Jej ojciec był leśniczym. Podczas studiów na politechnice w Petersburgu prowadził działalność antycarską, za co trafił na zesłanie. Do wolnej już Polski wrócił dopiero w 1926 r. Więcej
  • Narodziny 3 września 1928

  • Guszczewina powiat bielski na Podlasiu

Okupacja

Olchówka po 17 września 1939 r. znalazła się pod okupacją sowiecką, pierwszym bolesnym doświadczeniem wojennym rodziny Siedzików były represje sowieckie. Więcej
  • 10 lutego 1940 aresztowanie ojca

  • listopad ‘42 aresztowanie i śmierć matki

  • grudzień ‘43 wstąpienie do AK

5. Wileńska Brygada AK

Danuta Siedzikówna dołączyła do Brygady w czerwcu 1945 r. Doszło do tego w dramatycznych okolicznościach. Wówczas NKWD i Wojewódzki Urząd Bezpieczeństwa aresztowały wszystkich pracowników nadleśnictwa w Narewce pod zarzutem współpracy z podziemiem niepodległościowym. Gdy przewożono ich do Białegostoku, w pobliżu Hajnówki konwój zaatakowali żołnierze z patrolu podległego Stanisławowi Wołaciejowi „Konusowi”. Więcej
  • Czerwiec ‘45 dołączenie do Brygady

  • pseudonim „Inka” nawiązanie do imienia przyjaciółki

  • Wrzesień ‘45 rozpoczęcie nauki w gimnazjum w Nierośnie

  • Marzec’46 sanitariuszka w szwadronie Zdzisława Badochy „Żelaznego”

Ostatnia misja

Ostatnią misją „Inki” była podróż do Malborka, Gdańska i Olsztyna. Zlecił ją por. „Leszek”, zastępca „Żelaznego”. Sam „Żelazny” już wtedy nie żył, o czym zresztą jego podkomendni wówczas jeszcze nie wiedzieli. Więcej
  • Ostatnia misja zdobyć lekarstwa

  • 20 lipca 1946 aresztowanie „Inki”

  • 31 lipca 1946 skazanie „Inki” na karę śmierci

Wyrok

  • dwukrotna „kara śmierci”, utrata praw publicznych i obywatelskich praw honorowych, przepadek mienia

  • Ostatnia wiadomość do rodziny „Jest mi smutno, że muszę umierać. Powiedzcie mojej babci, że zachowałam się jak trzeba”

  • 28 sierpnia 1946 wykonanie wyroku śmierci

Więcej

Pamięć

  • 10 czerwca 1991 Sąd w Gdańsku uznał za nieważny wyrok ws. „Inki”

  • 1 marca 2015 r. w Pałacu Prezydenckim odbyła się uroczystość wręczenia kolejnych not identyfikacyjnych członkom rodzin ofiar terroru komunistycznego. Wśród zidentyfikowanych bohaterów powojennej Polski znalazła się również Danuta Siedzikówna "Inka"."

    28 sierpnia 2016 r. odbył się państwowy pogrzeb Danuty Siedzikówny ps. "Inka", sanitariuszki 5 Wileńskiej Brygady AK oraz ś.p. Feliksa Selmanowicza ps. "Zagończyk", dowódcy 2 kompanii 4 Wileńskiej Brygady AK. Uroczystości pogrzebowe odbyły się w 70. rocznicę wykonania wyroku śmierci na bohaterach przez komunistycznych oprawców.

Więcej
do góry